فیلمی دیدنی از مقتل خوانی عالم سنی در تاجیکستان

آنچه در زیر می بینید فیلم مقتل خوانی جناب داملا ایشان نورالدین توره‌جان‌زاده در مراسم نماز جمعه مورخ ۱۱ آذر ۱۳۹۰/۶ محرم ۱۴۳۳/۲ دسامبر ۲۰۱۱ در مسجد محمدی در منطقه‌ی وحدت، در حومه‌ی دوشنبه پایتخت تاجیکستان می باشد، که توسط جناب آقای دکتر اردوش در اختیار پیشینه قرار گرفت.

نورالدین توره جان زاده طبق روال هر سال، سخنرانی پیش از خطبه‌ها را در نزدیک‌ترین جمعه به عاشورای حسینی، به یاد و بزرگ‌داشت واقعه‌ی عاشورای سال ۶۱ هجری و مقام امام حسین سلام الله علیه اختصاص داده و منطبق با رویه‌ی اهل سنت و جماعت که قرن‌ها در مناطق مختلف از جهان اسلام مرسوم می‌باشد، به سوگواری برای شهدای والا مقام کربلای حسینی پرداخت. با توجه به نفوذی که سلفی ها در جهان اسلام پیدا کردند برای نخست بار نسبت به این مراسم، پیش و پس از برگزاری، هشدار و واکنش‌های تندی چهره بست. انتشار بیانیه‌ای رسمی با امضای «شورای علمای جمهوری تاجیکستان» تحت عنوان «‌تورجان زاده‌ها بار دیگر در سرگه [آغازگاه] اغوا ایستاده‌اند»، مهم‌ترین و آغاز واکنش‌های سازمان یافته در این باره بود. در این بیانیه‌‌ی مفصل، مذهب تشیع با عنوان وهن آلود “رافضی” یاد شده است: «… زیرا تاریخ گواه است، هنگامی که گروه رافضی‌ها برگزاری ماتم و اظهار غم و اندوه را به سبب کشته شدن امام حسین (ر) در این روز ایجاد کردند …»

خاندان روحانی توره جان‌زاده که در سراسر آسیای مرکزی مشهور و محبوب می‌باشند، با عباراتی تند و تیز به نفاق مذهبی متهم می‌گردند. همچنین این خانواده به فتنه‌انگیزی متهم می‌شود.

بازتاب این موضوع و ارائه‌ی دیدگاه‌های موافق و مخالف، تا ماه‌ها در رسانه‌های مکتوب و شنیداری تاجیکستان تداوم داشت و در نهایت، برادران توره جان‌زاده محاکمه و مجرم شناخته شده و با پرداخت جریمه‌ی نقدی و محرومیت از امامت جمعه و جماعت مجازات شدند. مسجد محمدی برای چندین ماه بسته شد و پس از بازگشایی نیز تبدیل به مسجد “پنج وقته” (غیرجامع که نماز جمعه در آن برگزار نمی‌گردد) گردید.

توضیحات مفصل تر درباره این حوادث را می توانید در مقاله دکتر اردوش با عنوان «اسلام گرایی؛ تاجیکستان، آسیای مرکزی» که پیش از این در پیشینه منتشر شده بود ببینید.


4 پاسخ به “فیلمی دیدنی از مقتل خوانی عالم سنی در تاجیکستان”

  1. اجماع مرکب می‌گه:

    بسیار مهم و “ضروری” است که “اجماع مرکب” (اجماع در “سلب (نفی) التزامی” یک “مورد” با “اختلاف” و تفرق در مقام “اثبات” (ایجاب)) “مسلمان”ان را بیابیم! به نظرم می رسد “مسلمان”ان در نفی و سلب “یزید” (لعنه الله) و “وهابیت” (علیهم ما علیهم) به “دلالت التزامی” (البته برخی از ایشان مانند “شیعه” به “دلالت مطابقی”) “اجماع” دارند! (فاعتبروا یا أولی الأبصار)

  2. اتحاد و تقریب می‌گه:

    به نظرم همین “روضه” و “مقتل”خوانی هاست که “آغاز” و سکوی “پرش” برای “اتحاد” (نه “وحدت”) “مذاهب” و “تقریب” (شاید “کشف” و “تأکیدِ” (بر) “قرب” و “وحدت” مذاهب در “امور”ی) آن هاست! بی شک “فِرَق” و “مذاهب” اسلامی “ما به الاشتراک”های بسیاری دارند که “مُجمَع علیه” همه ی آن ها چه به دلالت “مطابقی” (ایجابی یا سلبی) و چه به دلالت “التزامی” (ایجابی یا سلبی) است و باید بر این “مابه الاتفاق”ها “تأکید” کرد و آن ها را “مبنا”ی “تعامل” قرار داد! (فاعتبروا یا أولی الأبصار)

  3. خلاف و وفاق می‌گه:

    قرن ها “عالم”ان بزرگ اسلام “کتاب”های “الخلاف” را به “نیک”ی می نگاشتند! تا آن که بزرگی از عالمان “شیعه” با نام “علی بن محمد السبزواری القمی” در قرن هفتم (۷) هجری کتابی “گران سنگ” با عنوان “جامع الخلاف والوفاق بین الإمامیه وبین أئمه الحجاز والعراق” (در “شرح” و “تکمیل” قسم “سوم” (فروع “فقه”) کتاب “غنیه النزوع إلی علمی الأصول والفروع” ابن زهره) نگاشت و در “سمه”ی آن “الوفاق” را نیز آورد (پیش از این تنها “خلاف” در عنوان بود). به نظرم این، نقطه ی “عطف”ی در “نسبت” مذاهب “فقه”ی اسلامی و مقدمه ای “ارجمند” در “تقریب” آن مذاهب و “نشانه” و “نماد”ی برای “شرایط” و “اوضاع” آن “دوران” است!

  4. سجع متوازی می‌گه:

    شاید “علی بن محمد قمی سبزواری” عبارت “الوفاق” را “تنها” برای تتمیم “سجع” (“سجع” در “عنوان” کتاب های “قدیم” بسیار “پرکاربرد” است) با “العراق” آورده است! “الوفاق” و “العراق” از آن جا که “هم وزن”اند و “واج” پایانی شان “یک”ی است، با هم سجع “متوازی” دارند که “ارزنده”ترین سجع از جهت “موسیقایی” است! از این رو “صرفا” از “عنوان” کتاب نمی توان به نقطه ی “عطف” بودن (نقطه ی عطفی) آن و “شرایط” و “اوضاع” آن “دوران” پی برد زیرا “إذا جاء الاحتمال بطل الاستدلال”! (فتأمل جیدا)

پاسخ دهید